Hier gaan we.
Sorry, ik heb aan zoveel mensen beloofd "morgen" een blog te schrijven en die "morgen" werd iedere dag een volgende "morgen". Ja, weer een bewijs: Dominikaan worden lukt me wel.
Het te laat komen tijdens de danslessen heb ik al in me - en we spreken hier niet over 10 minuutjes, nee 40 minuten!! - Maar nu zit ook het uitstellen al in me.
Om te beginnen: de danslessen worden iedere dag langer en langer en lastiger en lastiger. We starten om 14u en eindigen om 18 of 19u. De dans wordt echt GESKIFT!!, ik dans ook een solo van weliswaar 15 seconden maar voor mij is dat ook mijn "moment of fame".
Het is echt fijn. De dansmomenten zijn de tofste momenten van de dag, de momenten waar heel wat gelachen wordt, de momenten waar we ons te pletter zweten, de momenten die gefilmd worden met mijn gsm, de momenten van love en happiness...
Niet alles momenten deze vakantie waren love en happiness. Het vrolijke kerstfeest en het spetterende nieuwjaar waren niet zo vrolijk en spetterend zoals velen onder jullie denken.
Zoals ik in men vorige blog schreef is de neef van de familie gestorven, 23 jaar. Dus kerstmis zag er bij mji als volgt uit:
Rond 15u plaatselijke tijd hebbek mij aangemeld op skype en daar zag ik iedereen, iedereen met champagne, aperitiefhapjes, mama, papa, pieter, diego,... ja, zelfs opa die zelfs nu nog iniet begrijpt hoe hij met mij kon babbelen "en da over zoveel woater".
1 Van zijn vragen was als ze mij hier genoeg eten geven. Wel eingelijk geven ze mij hier verschrikkelijk veel eten, met de 5 kilo als gevolg!
Nuja, terug naar kerstavond. Na de fijne babbel met familie Baelde & co heb ik mij gedoucht omgekleed en zijn we vertrokken naar Mocca. Daar was het de 4de mis voor Juan. Daarna reden we naar de oma en aten we varken aan't spit.
Ge kunt u nu wel voorstellen dat de sfeer da nie was en dat er nie echt gefeest werd; Bovendien had ik het kerstgevoel niet.
Stel u voor: 27°, buiten eten en kijken naar de kerstlichtjes in de bananenbomen en plastieken kerstboom. Ja, kheb al betere kerstavonden gehad. Nuja, de week erop oudejaar, slechter dan dit kon het nie meer. De 5 dagen die volgden waren dagen van opstaan, eten, tv kijken, eten, douchen, naar de mis gaan, eten en slapen.
Inderdaad; eten en slapen!
Oudejaarsavond leek een saaie bedoening te worden. Thuis, iets eten met het gezin, helemaal alleen.
Gelukkig is er altijd ne redder in nood en die was tia Margot.
Ze belde met de vraag of we geen zin hadden te komen eten bij hen. Na de talrijke familiebezoekjes zijn we uiteindelijk bij tante Margot beland waar de rest van de familie zat.
Die avond werd zoals vele dominicaanse dagen gekenmerkt als eten en drinken dat al domino spelend.
We hebben ook wat gebabbeld en Guitar Hero gespeeld. Dus ook deze avond was niet zoals verwacht maar deze familie-avond was wel tof. Ik voel mij Lien Espaillat. Ik ben een nicht, een dochter, een zus, een deel van de familie.
De rest van de vakantie ben ik al etend, dansend en brossend doorgekomen. Oja, men punten waren zeer goed, ik ben voor geen enkel vak gebuisd. Dus das ook al çava. Nog 4 maanden school te gaan en tis alweer vakantie :D
Da ist azo ongeveer. Verwacht de volgende blog maar begin februari, na de promoción, mijn verjaardag en zoveel meer.
Bye xx
