De laatste keer dat jullie iets van mij hoorden was op 6 december dan begonnen de examens. Nu 28 december zijn ze dus al een tijdje gedaan. Ik heb vakantie van 18 december tot 7 januari. Voor de mensen die mijn punten willen weten, ik krijg ze op 8 januari.
Alle examens gingen vrij goed, behalve geschiedenis, recht, economie en spaans. De rest ging wel.
De examens hier zijn totaal niet te vergelijken met de examens in België. Hier is het: verbind met het juiste antwoord, zet in de juiste volgeorde, kies het juiste woord, juist of fout (en niet verbeteren),... dus niet veel: leg uit, verklaar, geef de betekenis van of wat is?.
Het beste vanal is dan dat we met 30 in de klas zitten met 1 leerkracht en het spieken en zeuren niet weg te denken is uit het examen. Als we moeten verbinden met nummertjes tonen we het met onze vingers, als het met letters is gaat het als volgt: a = wrijven aan het voorhoofd, b = wrijven in je oog, c = wrijven aan je neus, d = wrijven aan je kin, e = je oor en f = de hals. Tis echt grappig je ziet iedereen dan opeens aan het gezicht wrijven en krabben, wat ze anders nooit doen.
Maar den besten moet nog komen. Tijdens het examens wiskune had iedereen iets van: oh nee, veel te moeilijk!! Ik was klaar in 15 minuten en blijkbaar ging de leerkracht daarna rond in de klas met mijn examen en toonde mijn antwoorden aan iedereen. Diezelfde leerkracht heeft mij zo geholpen tijdens het examen Spaans. Tis echt zot.
De examens zijn eigenlijk echt fijn, iedereen komt samen om te blokken. Kheb aan de hele klas de werkwoorden van Frans uitgelegd. Normaalgezien gingen er 3 mensen komen van mijn klas, zij hadden het gevraagd, plots stond heel de klas er! Nuja, in de studio met de pc gekoppeld aan de tv zodat we een groot scherm hadden is het dan toch gelukt.
Wiskunde heb ik ook uitgelegd en fysica ook. Kga der allichte geld voor beginnen vragen. Kdoe het wel graag, met handen en voeten iets uitleggen in het Spaans en hopen dat ze het verstaan. Soms moet ik het wel 4 keer opnieuw uitleggen. Alé, niet soms, altijd eigenlijk. De eerste keer luisteren ze nie, de 2de keer verstaan ze het nie, de 3de keer verstaan ze het tot ze zelf de oefening moeten maken en de 4de keer verstaan ze het en lukt het ook.
De keuze in ondertussen gemaakt: ik ga in het onderwijs.
Na de examens heb je ook van die parties maar geef mij toch maar die in België hoor, veel leuker.
Veel uitgaan doe ik niet. 1 Keer per maand ofzo, kga veel liever uit in België want als ik hier dan uitga, dan is het van 22 tot 1 en dat is het, ik heb een zeer strenge vader en we mogen niet lang weg, tot grote ergernis van mij en van mijn zus.
De vakantie was dus vrij saai gestart maar het ging beter worden, kerstmis en nieuwjaar waren niet meer veraf. Kerstmis vieren met de familie bij oma en op oudejaar gingen we naar een resort aan de zee. Kzag het helemaal zitten, tot zondagochtend 20 december...
Zondagochtend 7u30: "Lien opstaan", kverstond het niet, twas toch vakantie en niemand had mij iets gezegd over een uitstapje.
"Lien we gaan naar Moca, der heeft iemand een accident gehad"
ok, ik een jeans aandoen met een t-shirt en mijn sandaaltjes. Ik kom uit mijn kamer en Flori vraagt ofdak geen zwart en wit heb. "Er is iemand gestorven" Ik verander terug van kleren en kvraag daarna wie er gestorven is. Flori zegt: "Juan", onze neef.
Kwas met de slag aan de grond genageld. Da kon toch niet... Juan was zo lief, zo grappig, hij was de enigsten van de familie die kon volleyballen, die uit ging gaan met mij, die "the killers" kende,... Hij was het die 23 was, net afgestudeerd en zijn leven ging starten.
Dus om 8u waren we in Moca, de hele familie zat er verslagen bij. Kheb heel Moca zien passeren in het funerarium, Juan had heel veel vrienden. Da kan ook nie anders, hij was zo spontaan en vriendelijk.
18 grote bloemstukken zijn er gekomen en 100den mensen.
Hier doen ze alles op 1 dag: funerarium, de mis en naar het kerkhof gaan.
Om 5u was het mis en daarna naar het kerkhof, te voet van de kerk tot daar. Op het kerkhof werd Juan in het familiegraf geplaatst. daarna gingen we naar huis. Het was dan 8u.
Hier stopt het niet in de DR. Vanaf die dag is het mis, 9 dagen aan een stuk mis, mis voor Juan. Na de mis gaan we met de hele familie naar het huis waar hij woonde en eten we iets, daarna naar huis. Morgen is het de laatste mis en kvind het niet zo jammer want mijn dagen bestaan uit opstaan, douchen, eten, vervelen, eten, vervelen, naar de mis gaan, naar huis gaan en slapen.
Wat we op oudejaar doen zien we nog wel, hopelijk wordt het niet zo saai gelijk kerstmis. Dat was naar de mis gan en dan naar oma iets eten.
Op zo'n momenten mis je België: de sfeer, de sneeuw, de koude, de mama en de papa, de broers en de katten en ja, zelfs de blok ging beter geweest zijn.
Wat ik zal doen op nieuwjaar weet ik nog niet. Mijn Belgische sim-kaart zit al klaar om jullie smsjes te ontvangen.
Ik wens iedereen nog heel veel succes met de blok, de anderen nog een fijne vakantie.
Bye bye, God zegenen en beware junder!!
Besos y abrazos
Lien
